Spraak

Articulatieproblemen
Veel jonge kinderen hebben nog moeite met de uitspraak. Bijvoorbeeld met het programmeren, afstemmen en controleren van bewegingen die nodig zijn voor een juiste uitspraak. Het kan ook zijn dat het kind woorden onvolledig uitspreekt. Wat het kind zegt, wordt dan niet goed verstaan. Dit kan hem of haar beperken in zijn communicatie, wat tot de nodige frustratie kan leiden.

Hoe herken je articulatieproblemen?
– Bepaalde klanken, delen van woorden of zinnen weglaten
– Vervangen van klanken door andere klanken
– Snel spreken (het spreektempo ligt hoog)
– Nasale uitspraak
– Slissen
– Om andere redenen moeilijk verstaanbaar

Stotteren bij kinderen

Stotteren komt met name voor tussen het tweede en zevende jaar, maar kan ook op latere leeftijd ontstaan. Bij stotteren worden klanken, lettergrepen of woorden herhaald. Ook kunnen klanken worden verlengd of de spraak worden geblokkeerd. Oorzaak is een zwakke aanleg voor timing van spraakbewegingen. Ook erfelijkheid kan een rol spelen. Veel kinderen kunnen rond het derde levensjaar een periode doormaken waarin er (tijdelijk) ‘gehakkeld’ wordt.

Hoorbare kenmerken
– Herhalen van klanken, woorddelen of woorden
– Verlengen van klanken
– Blokkeren of vastzitten op een klank
– Het maken van bijgeluiden
– Gebruik van aanloop- of stopwoorden en synoniemen

Zichtbare kenmerken
– Opvallende spanningen
– Bijbewegingen in het gezicht
– Meebewegen met handen of ledematen

Bijverschijnselen
– Het vermijden van spreeksituaties
– Het vermijden van woorden en/of klanken

Aanmelden

Stotteren bij volwassenen

Stotteren kan invloed hebben op je totale persoonlijkheid. Schaamte, schuldgevoelens en verlegenheid spelen vaak een rol. Met een doeltreffende therapie pakken we elk aspect van het stotteren aan.

Hoe herken je stotteren?
– Het herhalen van klanken, woorddelen of woorden
– Verlengen van klanken
– Blokkeren of vastzitten op een klank
– Het maken van bijgeluiden
– Gebruiken van aanloop- of stopwoorden en synoniemen
– Opvallende spanningen
– Bijbewegingen in het gezicht
– Meebewegen met handen of ledematen
– Vermijden van (moeilijke) spreeksituaties
– Vermijden van bepaalde (moeilijke) woorden

Dysartrie

Dysartrie is een spraakstoornis die het gevolg is van een beschadiging van het zenuwstelsel. Spieren die nodig zijn om te ademen, de stem en de uitspraak werken onvoldoende. Dysartie kan het gevolg zijn van een beroerte (CVA), een ongeval of een neurlogische aandoening zoals Parkinson, ALS of MS.

Hoe herken je dysartie?
– Een onduidelijke uitspraak (binnensmonds praten)
– Een te zachte en/of hese stem
– Monotone spraak
– Problemen met kauwen, slikken en speekselcontrole